Miesięczne archiwum: Kwiecień 2013

Obowiązki kierownika budowy

Kierownik budowy to osoba która ponosi odpowiedzialność za całość robót i wszelkie zdarzenia jakie mogą zaistnieć na placu budowy. O obowiązkach kierownika budowy mówi szczegółowo prawo budowlane. Art 21a. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane mówi, że kierownik budowy jest obowiązany, w oparciu o informację, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, sporządzić lub zapewnić sporządzenie, przed rozpoczęciem budowy, planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, uwzględniając specyfikę obiektu budowlanego i warunki prowadzenia robót budowlanych, w tym planowane jednoczesne prowadzenie robót budowlanych i produkcji przemysłowej.

budowaFunkcję kierownika budowy może pełnić tylko osoba z uprawnienia budowlanymi do kierowania robotami budowlanymi. Najlepiej byłoby, gdyby budową domu od początku do zakończenia kierowała ta sama osoba. Jednak prawo pozwala na zamianę kierownika w trakcie budowy. Kierownik budowy to także osoba która występuje do inwestora o wszelkie zmiany w projekcie, zwłaszcza, gdy uzna, że są one potrzebne do zwiększenia bezpieczeństwa. Kierownik wpisuje także w dzienniku budowy swoje uwagi do zaleceń zawartych w projekcie.

Należy pamiętać jednak, że rolą kierownika budowy nie jest zobowiązany do reprezentowania interesów inwestora na przykład w kontaktach z wykonawcą, w szczególności w sytuacji, gdy jest zatrudniony właśnie przez wykonawcę. O jakość przebiegu procesu budowlanego powinien zadbać sam inwestor. Rolą kierownika budowy jest tylko organizacja budowy oraz dbanie o jej prawidłowy przebieg i zgodność z przepisami prawa.

Błędy podczas budowy ścian

W niniejszym artykule przedstawimy najczęściej popełniane błędy podczas budowy ścian domu. Konsekwencjami błędów podczas budowy ścian domu mogą być między innymi: krzywe ściany, mostki termiczne, rysy oraz pęknięcia w murze, a niekiedy nawet zawalenie się ściany. Błędy w tym zakresie mogą mieć dramatyczne skutki, dlatego warto zapoznać się z nimi zawczasu.

Pierwszym błędem jest nietrzymanie wątku. Popełnienie tego błędu podczas budowy grozi zawaleniem się ściany. Aby temu zapobiegać elementy muru układa się z przesunięciem spoiny. Minimalne przesunięcie powinno wynosić pięć do sześciu centymetrów. Gdyby budujemy ściany z cegły pełnej stosuje się z kolei wiązania polegające na różnych układaniu cegieł w poszczególnych warstwach.

Kolejny błąd często popełniany przez domorosłych fachowców to złe wyprowadzenie poziomu oraz pionów. Podobnie grozi ono w najlepszym wypadku krzywym murem, a w skrajnych przypadkach zawaleniem się ściany. Aby uniknąć tego błędu pierwszą warstwę muru układa się na zaprawie cementowej. Jej grubość dopasowujemy w zależności od różnicy poziomów górnej powierzchni ścian fundamentu. Ściany zaczynamy wznosić zawsze od narożników domu, ustawiając a następnej kolejności inne elementy.

scianaTrzecim i ostatnim błędem który przedstawimy w tym artykule są nierówne spoiny. Gdy zastosujemy zbyt grube spoiny mogą one powodować mostki termiczne. Natomiast gdy spoiny będą za cienkie, to ściana będzie mieć mniejszą nośność, bo poszczególne elementy muru będą słabo połączone. Przyjmuje się, że spoina pozioma nie powinna być cieńsza niż 8 mm i grubsza niż 15 mm. Natomiast spoiny pionowe powinny mieć grubość około 10 mm i być grubsze niż 5 mm, ale nie grubsze niż 15 mm.

Budowanie domu zimą

Gdy prowadzimy roboty budowlane w niskich temperaturach często dotyka nas problem spowolnienia procesów wiązania oraz twardnienia betonu. Można zapobiegać temu zjawisku poprzez stosowanie cementu o wysokim cieple hydratacji.

Innym sposobem jest zaopatrywanie się w mieszanki betonowe bogate w ilość cementu oraz charakteryzujące się niewysokim stosunkiem wodno-cementowym. W trakcie budowy wskazanym rozwiązaniem jest podgrzewanie składników betonu, w tym kruszywa oraz wody. W pewnym stopniu pomaga także zastosowanie odpowiednich domieszek przeciwmrozowych oraz poprawiających reologię mieszanki betonowej.

W czasie zimy należy szczególnie chronić elementy betonowe przed utratą ciepła oraz zabezpieczać świeży beton przed zamarznięciem wody zarobowej. Należ również pamiętać o przykryciu powierzchni betonu odpowiednimi osłonami, takimi jak płachty brezentowe, maty, czy wełną mineralną lub płytami styropianowymi.

Dodatkowo można rozważyć także dostarczenie ciepła za pomocą nagrzewnic. Należy jednak w takim wypadku uważać i zwrócić szczególną uwagę na to, aby nie zaszkodzić betonowi poprzez przesuszenie jego powierzchni. Ponadto byt duża różnica temperatur w betonie może powodować jego pękanie.

Zlecenia transportowe

Każde zlecenie transportowe powinno być napisane według obowiązującego wzoru. Szablon ułatwi sprawę osobom, które zlecają transport po raz pierwszy w życiu, natomiast osoby, które się tym zajmują na co dzień powinny zweryfikować swoją dotychczasową wiedzę.

Oczywiste jest chyba dla każdego, że obowiązkową pozycją jest miejsce, w jakim dokona się załadunek, a następnie rozładunek towaru.

Kolejną bardzo istotną informacją jest rodzaj towaru, jaki ma zostać przewieziony. Większość ładunków należy do tak zwanego „general cargo”, jednak są pewne ładunki oznakowane jako specyficzne wymagające przestrzegania restrykcyjnych procedur. Do nich należą: zwłoki, uzbrojenie, towary podwójnego zastosowania, żywe zwierzęta, towary, które szybko lub łatwo się psują oraz ładunki niebezpieczne (ADR w transporcie drogowym i DGR w lotniczym).

Nie należy zapominać o podaniu parametrów towarowych takich jak: ciężar, liczba oraz wymiary ładunków. Dzięki temu przewoźnik lub spedytor będzie mógł tak uformować towar w ciężarówce, aby kosztem jak najmniejszej ilości miejsca przetransportować jak najwięcej towaru.

transportJeżeli towar oznaczony jest w swoisty dla siebie sposób, a nie wszystkie towary posiadają tego typu oznakowanie, to warto odnotować to w zleceniu transportowym. Najczęściej są to znaki i numery konkretnych sztuk.

W zależności od przewożonego ładunku potrzeba będzie załączyć odpowiednie dokumenty, oczywiście w sytuacji, kiedy będzie to wymagane. Bez dostarczenia owych dokumentów w określonych przypadkach nie może dojść do realizacji zadania. Są to wszelkiego rodzaju faktury handlowe, świadectwa pochodzenia i specyfikacje.

Pogłębiarka

Nie tak popularna, jak koparki czy ładowarki, ale warte bliższego zainteresowania maszyny budowlane spełniające ciekawą rolę to pogłębiarki. Inaczej nazywamy je dragami bądź bagrownicami pływającymi po wodzie. Ich zastosowanie wiąże się nieodzownie z pogłębianiem akwenów wodnych, zarówno morskich, rzecznych, jak i jeziorowych.
W zależności od terenu, w obrębie którego pracują tego typu urządzenia, wyróżniamy pogłębiarki rzeczne i kanałowe często nie posiadające samodzielnego napędu, pogłębiarki redowe pracujące na terenach przybrzeżnych, portowe do osłoniętych akwenów oraz morskie stosowane do pracy na morzu daleko od brzegu.

220px-Dredging_technique_schematic
Przyjrzyjmy się bliżej różnym rodzajom pogłębiarek. Jednym z mniej rozpowszechnionych jest morski model chwytakowy, o którym warto jednak wspomnieć. Bardzo często jest tak, że modele te mają swój własny kadłub i napęd. Na dziobie natomiast zamontowany jest dźwig chwytający. Czasami dostrzeżemy na morzu tego typu pogłębiarkę, która posiada również dźwig na burcie. Modele portowe nie mają już własnego napędu i często przypominają ponton. W wyposażeniu znajduje się również dźwig. Chwytakowe wersje niestety nie należą do najbardziej wydajnych, dlatego ich eksploatacja odbywa się w takich lokalizacjach, gdzie inny sprzęt miałby trudności przy pracy (kamieniste dno).
Wieloczerpakowe urządzenia mają to do siebie, że nieprzerwanie odspajają grunt dna akwenu. Pogłębiarki tego rodzaju łatwo poznać po widocznym wcięciu znajdującym się w kadłubie (na rufie), w którym zainstalowana została drabina i łańcuch czerpakowy. Ruch maszyny odbywa się poprzez motylkowanie.
Wersja ssąca pogłębiarki najzwyczajniej w świecie wciąga wodę i grunt poprzez wyspecjalizowany rurociąg. Pogłębiarki kombinowane zaś scalają funkcje wyżej wymienionych urządzeń.

Urządzenia do robót palowych

Można się domyślić, że palowanie wskazuje na prace związane z osadzaniem pali w ziemi. Czynność ta należy do grupy robót fundamentowych. Można podzielić ten proces na trzy kolejno następujące po sobie etapy: wbijanie pala oraz wiercenie otworu, kształtowanie rdzenia oraz związane z tym prace dodatkowe.
walec
Maszyny budowlane, które będą istotne przy wykonywaniu tego typu zadań to przede wszystkim palownice, kafarowe wyrywacze, młoty, rury obsadowe, wybieraki i głębiarki. Palowanie może się odbywać na kilka sposobów. Do najprostszych należy ustawianie gotowych pali zrobionych ze stali, drewna lub żelbetonu.

Inną metodą jest kształtowanie pali w rurach obsadowych. Wygląda to mniej więcej tak, że na samym dole rury robi się zatyczkę z betonu lub jakiegoś kruszywa, a następnie wbija się ją za pomocą specjalnych młotów. Jeżeli zatyczka osiągnie doskonałą głębokość, to przychodzi czas na kształtowanie rdzenia pala przy równomiernym usuwaniu rury obsadowej. Po wsadzeniu w jej miejsce betonu można zabrać się za zbrojenie pali. Warto wiedzieć, że tego typu elementy konstrukcyjne wytrzymują napór nawet 200 ton. W obrębie tej samej technologii istnieją dwa inne sposoby ustawiania pali – metodą Vibro oraz Alcon. Maszyny budowlane są w tym przypadku niezbędne.

Zupełnie inną technologią jest formowanie pali we wcześniej przygotowanych otworach. W ramach tej technologii występuje pięć metod: Benoto, HW, Icos-Weder, Salzgitter oraz Wolfsholz. Ostatnia metoda polega na tym, że otwór na pal bardzo często robiony jest ręcznie z użyciem różnego rodzaju podstawowych narzędzi. Zanim trzon zostanie ukształtowany, do wgłębienia wprowadza się powietrze, które pozbywa się wody gruntowej i w tym samym czasie wciska beton na odpowiednie miejsce.